Ballada o trzech trubadurach Jacek Wójcicki

Lyrics

  • Song lyrics Redakcja
    1 favorite
Chcąc, by brzmiał na zamczysku śmiech,
przed oblicze swe raz
trubadurów przywołał trzech
możny kniaź:

Gdy zdołają rozbawić go,
wezmą worek dukatów ,
jeśli im się nie uda to,
czeka ich topór kata.

Chcąc, by brzmiał na zamczysku śmiech,
przed oblicze swe raz
trubadurów przywołał trzech
możny kniaź.

Pierwszy pierwszy przy lutni swej
opowiedział więc jak,
w starej mieszczce zakochał się
młody żak.

Cały dwór bawił się do łez
od wasala do ciury,
lecz po chwili ucichł śmiech,
książę siedział ponury!

I nim przebrzmiał ostatni dźwięk,
cały dwór widział, jak
do śpiewaka przybliżył się
z wolna kat!

Drugi z nich się ze strachu trząsł
i choć blady był, lecz
śpiewał w głos o rycerzu, co
zgubił miecz.

Cały dwór bawił się do łez
piosnką tą rozbawiony
lecz po chwili ucichł śmiech,
książę siedział znużony

I nim przebrzmiał ostatni dźwięk,
cały dwór widział, jak
do śpiewaka przybliżył się
z wolna kat.

Pobladł świec różowawy blask,
za oknami był świt,
gdy się kłaniał przed księciem w pas
trzeci z nich.
„Panie – rzekł– wiem, jak zrobić to,
żebyś z nudów nie ziewał,
najpierw głowę każ mi ściąć
potem będę ci śpiewał”.

Cały dwór nagle wstrzymał dech,
a trubadur ten zaś
złota wór dostał, bo do łez
śmiał się kniaź...




Rate this interpretation
Rating of readers: Weak 3 votes
contributions:
Redakcja
Redakcja
anonim